فیلم سینمایی «جاودانگان» به کارگردانی کلوئی ژائو و محصول سال ۲۰۲۱، بخشی از فاز چهارم دنیای سینمایی مارول (MCU) است. این فیلم با معرفی گروهی جدید از ابرقهرمانان، مسیر متفاوتی نسبت به آثار پیشین مارول در پیش می‌گیرد. برخلاف فیلم‌هایی چون Avengers که بر اکشن و ماجراجویی پرهیجان متمرکز هستند، «جاودانگان» بیش از هر چیز به مفاهیم فلسفی، اعتقادی و اجتماعی می‌پردازد.
جاودانگان گروهی از موجودات ماورایی‌اند که هزاران سال پیش توسط سلستیال‌ها (موجوداتی کیهانی با قدرتی شبه‌الهی) به زمین فرستاده شدند تا از انسان‌ها در برابر دشمنانی به نام دیوینت‌ها محافظت کنند. مأموریت آن‌ها محدود به مقابله با این تهدیدات است و اجازه دخالت در امور انسانی و رخدادهای تاریخی را ندارند.
از نقاط قوت فیلم می‌توان به تنوع فرهنگی در ترکیب بازیگران، تلاش برای نزدیک‌کردن دنیای مارول به مباحث فلسفی، و استفاده از لوکیشن‌های واقعی برای ایجاد فضای بصری متفاوت اشاره کرد. شلوغی شخصیت‌ها و فرصت محدود برای پرداخت کامل به هرکدام، ریتم کند روایت و فاصله گرفتن از لحن سبک‌تر و طنزآمیز آثار قبلی مارول از جمله نقاط ضعف این فیلم هستند.
فیلم به طور غیرمستقیم مفاهیمی را مطرح می‌کند که ریشه در مسائل دینی و اعتقادی دارند و به نوعی آسیب در زمینه هستند:
سلستیال‌ها در نقش خالقانی قرار دارند که جهان‌ها را می‌آفرینند و جاودانگان را به خدمت می‌گیرند. این رابطه، شباهتی با رابطه انسان و خدا در باورهای دینی دارد و پرسش‌هایی درباره اطاعت یا نافرمانی از خالق مطرح می‌سازد. مأموریت از پیش تعیین‌شده جاودانگان، آن‌ها را در تضاد میان پیروی از تقدیر و انتخاب آزادانه برای حمایت از بشریت قرار می‌دهد.
در نگاه سلستیال‌ها، انسان وسیله‌ای برای تحقق اهداف بزرگ‌تر است، اما برخی از جاودانگان ارزش ذاتی انسان را در عشق، فداکاری و توانایی رشد می‌بینند.
فیلم در این مسیر، به جای استفاده از نمادهای سنتی دینی، از موجوداتی فراطبیعی بهره می‌گیرد و همین امر ممکن است برای برخی مخاطبان با گرایش‌های مذهبی ایجاد تردید و پرسش کند.
در واقع فیلم «جاودانگان» در طرح پرسش‌هایی بنیادین درباره خالق، سرنوشت و اختیار، به جای استفاده از نمادها و مفاهیم سنتی دینی، از موجودات خیالی و فراطبیعی همچون سلستیال‌ها و جاودانگان بهره می‌گیرد. این موجودات کارکردی مشابه به خدایان و فرشتگان(یا پبامبران) در نظام‌های اعتقادی دارند، اما به هیچ دین مشخصی وابسته نیستند. فیلم به‌طور غیرمستقیم جایگزینی اسطوره‌ای برای مفاهیم الهی ارائه می‌دهد و برداشت متفاوتی از رابطه خالق و مخلوق را مطرح می‌سازد.
از دیگر ابعاد فیلم می‌توان به موضوعات اجتماعی و انسانی اشاره کرد: جاودانگان همچون یک خانواده بزرگ با اختلاف‌نظرها، خیانت‌ها و وفاداری‌ها تصویر می‌شوند. روابط میان اعضا، چالش‌های درونی هر شخصیت را آشکار می‌سازد.
یک از آسیب‌های فیلم خشونت است. خشونت در فیلم بیشتر در قالب نبردها و درگیری‌های فانتزی نمایش داده می‌شود و برخلاف بسیاری از آثار اکشن، خون‌ریزی صریح در آن کمتر به چشم می‌خورد. با این حال، خیانت‌ها و افشای دروغ‌ها بعدی روانی به خشونت اضافه می‌کنند که تماشاگر را به لحاظ ذهنی و عاطفی درگیر می‌سازد.
در کنار خشونت، فیلم شامل عناصر ناهنجاری نیز هست که از جمله آن نمایش همجنس‌گرایی است. در نسخه‌های ویرایش‌شده این بخش‌ها تقلیل یافته یا حذف شده‌اند، اما همچنان در روایت کلی وجود دارند.
«جاودانگان» فیلمی است که برخلاف انتظار معمول از آثار ابرقهرمانی، رویکردی جدی‌تر و عمیق‌تر دارد. این فیلم به مسائلی درباره خالق و مخلوق، اختیار و تقدیر، و ارزش وجودی انسان می‌پردازد. در عین حال، پیچیدگی مفاهیم و ریتم متفاوت روایت، ممکن است برای بخشی از مخاطبان چالش‌برانگیز یا حتی غیرقابل‌درک باشد. با توجه به مضامین اعتقادی، اجتماعی و نمایش خشونت، این اثر برای افراد زیر ۱۸ سال مناسب تلقی نمی‌شود.
«جاودانگان» بیش از آنکه یک سرگرمی ساده ابرقهرمانی باشد، تلاشی است برای پیوند دادن ژانر اکشن-فانتزی با مباحث فلسفی و اجتماعی، تلاشی که برای برخی تماشاگران جذاب و برای برخی دیگر فاقد جذابیت خواهد بود.