فیلم «گیس» به کارگردانی محسن جسور و تهیه‌کنندگی سید مهدی جوادی در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر ایران حضور دارد. این اثر در ژانر درام صنعتی–اجتماعی ساخته شده و به بررسی بحران‌ها و چالش‌های یک مجتمع پتروشیمی در ماهشهر می‌پردازد. بازیگران اصلی فیلم شامل حامد بهداد، الهه حصاری و بهنوش طباطبایی هستند. داستان فیلم تلفیقی از مسائل خانوادگی، صنعتی و اجتماعی را در بستری واقع‌گرایانه روایت می‌کند و همزمان به موضوعاتی چون فساد، مسئولیت‌پذیری، و همدلی انسانی می‌پردازد.
فیلم با صحنه‌ای در فرودگاه ماهشهر آغاز می‌شود، جایی که کارگران معترض برای دفاع از حقوق خود تجمع کرده‌اند. در میان آن‌ها سمیر، که با وجود داشتن شغل و زندگی شخصی، همدل با کارگران است، نقش فعالی دارد. اعتراضات با برخورد پلیس و پرتاب اشیا همراه است. در ادامه، در پتروشیمی بحران فنی و انفجار رخ می‌دهد که اتفاقات بعدی داستان برپایه آن است.
در طول فیلم، فساد مدیریتی، اقدامات غیرقانونی و دخالت‌های سیاسی نمایان می‌شود و نهایتاً تلاش برای شناسایی مقصران و بازگرداندن ثبات مجموعه صنعتی روایت می‌شود.
محور اصلی فیلم، بحران در یک مجتمع پتروشیمی در ماهشهر است که با اعتراض کارگران آغاز می‌شود، با یک انفجار مرگبار ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به افشای شبکه‌ای از فساد، خرابکاری و منافع سیاسی–اقتصادی می‌رسد. داستان در بستر یک خانواده روایت می‌شود که اعضای آن همگی به‌نوعی با همان صنعت درگیر هستند؛ بنابراین بحران صنعتی مستقیماً به بحران خانوادگی تبدیل می‌شود.
مضامین اصلی
۱. تقابل تعهد ملی و منفعت شخصی: عماد نماینده نگاه «ساختن از داخل» و وفاداری به تولید ملی است، در حالی که مرجان و برخی مدیران به خروج سرمایه، همکاری خارجی یا منافع شخصی فکر می‌کنند. فیلم این دو رویکرد را مقابل هم قرار می‌دهد.
۲. مسئولیت‌پذیری و فداکاری: سمیر نماد فداکاری است؛ هم در دفاع از کارگران و هم در لحظه بحران.
۳. فساد سازمان‌یافته و نفوذ سیاسی: در لایه جنایی داستان، فیلم به دخالت مقامات بالاتر، واردات قطعات تقلبی، و تلاش برای تعطیلی مجموعه صنعتی اشاره می‌کند. این بخش، روایت را از یک حادثه صنعتی به یک پرونده امنیتی–سیاسی گسترش می‌دهد.
۴. شکاف میان زندگی شخصی و مسئولیت شغلی: رابطه سرد عماد و مرجان نشان می‌دهد تمرکز افراطی بر کار چگونه می‌تواند به فروپاشی زندگی شخصی منجر شود. مسئله سقط جنین و بی‌توجهی عاطفی، این شکاف را پررنگ‌تر می‌کند.
۵. وضعیت کارگران و ناامنی شغلی: فیلم با اعتراض کارگران شروع می‌شود و در طول داستان همواره مسئله بیکاری، تعدیل نیرو و بی‌ثباتی معیشتی مطرح است. کارگران در حاشیه روایت نیستند، بلکه زمینه اصلی تنش‌ها را می‌سازند.
۶. خیانت و اعتماد: خیانت — هم در سطح خانوادگی و هم در سطح صنعتی — یکی از گره‌های اصلی داستان است. این مضمون، هم به روابط شخصی و هم به مفهوم «خیانت به یک مجموعه یا کشور» تعمیم داده می‌شود.
۷. قهرمان‌سازی در بستر صنعتی: فیلم تلاش می‌کند قهرمان خود را نه در میدان جنگ، بلکه در محیط صنعتی تعریف کند؛ کسی که با دانش فنی و ایستادگی می‌خواهد بحران را حل کند.
در مجموع، «گیس» یک درام صنعتی–امنیتی با لایه‌های خانوادگی است که هم‌زمان به مسئله تولید داخلی، فساد، اعتراض کارگری و فروپاشی روابط شخصی می‌پردازد.
با توجه به خشونت‌های جسمی و انفجار، قدرت درک و تحلیل اتفاقات سیاسی اجتماعی، بدزبانی و اشاره‌های محدود به مصرف مشروبات و سیگار، فیلم مناسب رده سنی بالای ۱۵ سال است.
در مجموع «گیس» تلاش می‌کند در کنار روایت یک حادثه، به موضوعاتی مانند تولید داخلی، فشار اقتصادی، روابط خانوادگی، اعتماد و تعهد به میهن بپردازد. فیلم با نشان دادن پیامدهای بحران و اشتباهات انسانی، بار اخلاقی و عاطفی دارد و در عین حال نقدی اجتماعی و سیاسی ارائه می‌دهد. با وجود صحنه‌های خشونت و چالش‌های پیچیده روایت، اثر توانسته تصویری از مشکلات صنعتی و انسانی در ایران امروز ارائه کند و اهمیت تعهد و مسئولیت فردی را به مخاطب منتقل نماید.