فیلم پروین با نام پیشین معجزۀ پروین، به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا ورزی و تهیه‌کنندگی محمدرضا شریفی‌نیا، در سال ۱۴۰۲ تولید و برای نخستین‌بار در چهل‌ودومین جشنوارۀ فیلم فجر به نمایش درآمد و توانست جایزۀ بهترین بازیگر نقش اول زن (مارال بنی‌آدم) را از آن خود کند. این فیلم که محصول مشترک بنیاد سینمایی فارابی و وزارت میراث فرهنگی است، از دی ۱۴۰۳ در سینماهای کشور اکران شد. موضوع اصلی اثر، زندگی رخشنده اعتصامی، مشهور به پروین، یکی از نامدارترین شاعران زن معاصر ایران است؛ شاعری که همواره به عنوان «مشهورترین شاعر زن ایرانی» معرفی شده است.
فیلم از دوران جوانی پروین تا زمان مرگ او را به تصویر می‌کشد. محور اصلی روایت، فراز و نشیب‌های زندگی شخصی و خانوادگی اوست؛ از ازدواج ناموفق با سرهنگ فضل‌الله و تجربه‌های تلخ در زندگی مشترک گرفته تا طلاق و بازگشت به خانه پدری. اثر نشان می‌دهد که روابط پرتنش خانوادگی و ناتوانی همسر در درک شخصیت و توانمندی‌های پروین، تأثیر مستقیمی بر زندگی فردی و اجتماعی او گذاشت.
یکی از مهم‌ترین محورهای فیلم، بازنمایی شرایط دشوار زنان در جامعۀ مردسالار ایران دورۀ پهلوی اول است. پروین در محافل ادبی، با بی‌اعتنایی و گاه بی‌احترامی مواجه می‌شود و استعدادهایش به رسمیت شناخته نمی‌گردد. این تقابل، نماد موقعیت زنان تحصیل‌کرده و هنرمند آن زمان است که امکان بروز کامل توانایی‌هایشان را نمی‌یافتند. فیلم با نشان دادن واکنش پروین به این فشارها، نوعی مبارزۀ فردی برای تثبیت جایگاه زن در عرصه‌های فکری و هنری را برجسته می‌سازد.
فیلم در لایه‌های مختلف، به موضوع برابری جنسیتی و استقامت زنان می‌پردازد. تصویر پروین در این روایت، نماد توانمندی‌های فکری و هنری زن ایرانی است که با وجود موانع خانوادگی و اجتماعی، به خلق آثار ماندگار دست یافت. همچنین، نقش پدر او به عنوان حامی فرهنگی و خانوادگی در رشد و شکوفایی شخصیت پروین، تأکیدی بر اهمیت محیط امن و حمایتگر در موفقیت زنان دارد.
با وجود تلاش فیلم برای بازنمایی دقیق زندگی پروین، روایت در برخی بخش‌ها ساده‌انگارانه به نظر می‌رسد. مسائل پیچیدۀ روحی و اجتماعی او، به‌ویژه در ارتباط با همسر و جامعه، کمتر به عمق پرداخته شده و بیشتر در سطح روایت باقی مانده است. افزون بر این، تمرکز کامل بر شخصیت پروین سبب شده است که تصویری از سایر زنان فعال در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی آن دوره ارائه نشود و روایت به نوعی تک‌بعدی جلوه کند.
فیلم پروین با تمرکز بر زندگی شخصی و اجتماعی این شاعر نامدار، تصویری از دشواری‌های زنان در ایران دوران پهلوی اول ارائه می‌دهد. اثر، هرچند در برخی بخش‌ها از پرداختن به پیچیدگی‌های اجتماعی و تنوع تجربه‌های زنان بازمانده، اما در نمایش مبارزۀ فردی پروین برای تثبیت جایگاه خود در جامعه‌ای مردسالار موفق است. پیام اصلی فیلم، تأکید بر توانایی‌های فکری و هنری زنان ایرانی و ضرورت بازشناسی ارزش‌های آنان در تاریخ فرهنگی کشور است.