فیلم «هفتاد سی» نخستین تجربه بهرام افشاری در مقام کارگردان است. او در این اثر علاوه بر کارگردانی، به ایفای نقش نیز پرداخته است. در کنار او، بازیگرانی چون هوتن شکیبا، صدف اسپهدی و سیاوش طهمورث حضور دارند. این فیلم در ژانر کمدی-درام ساخته شده و توانسته به یکی از آثار پرفروش سینمای ایران تبدیل شود.
داستان فیلم حول محور سه شخصیت اصلی، برات، پرویز و یعقوب، می‌چرخد که به همراه خانواده‌هایشان در حاشیه شهر زندگی می‌کنند. آن‌ها در قرعه‌کشی «هم‌وطن خوشبخت» شرکت می‌کنند. در این میان، یعقوب دچار عارضه‌ای مغزی می‌شود و پزشک اعلام می‌کند او تنها یک هفته زنده خواهد بود. همزمان، او برنده جایزه قرعه‌کشی به ارزش سی میلیارد تومان می‌شود. اما شرط دریافت جایزه، حضور او در جشن نهایی است که دو هفته بعد برگزار خواهد شد؛ در غیر این صورت، مبلغ به نفر جایگزین تعلق می‌گیرد. از اینجا، پرویز و برات تمام تلاش خود را برای زنده نگه‌داشتن و شاد کردن یعقوب به کار می‌گیرند و همین مسئله، موقعیت‌های متعددی را ایجاد می‌کند.
یکی از نقاط قوت فیلم، هماهنگی میان بهرام افشاری و هوتن شکیبا است. بسیاری از لحظات خنده‌دار اثر بر پایه این زوج بنا شده‌اند. ریتم فیلم برخلاف برخی آثار کمدی ایرانی کشدار نیست و موقعیت‌های طنز به‌طور پی‌درپی شکل می‌گیرند. با این حال، داستان اصلی ظرفیت بالایی برای کمدی و درام دارد، اما بخشی از آن در استفاده‌های تکراری یا قابل پیش‌بینی از موقعیت‌ها هدر رفته است. شخصیت‌پردازی فیلم عمیق نیست. شخصیت‌ها بیشتر ساده و سطحی هستند تا شخصیت‌های چندلایه. شوخی‌ها عمدتاً بر لهجه، لحن پرخاشگرانه یا تکه‌کلام استوارند و طنز موقعیت کمتر پرداخته شده است. گاه نیز فیلم بیش از حد روی یک شوخی تکراری تکیه می‌کند. پایان‌بندی داستان، با ورود ناگهانی «فرزندان یعقوب»، به‌جای جمع‌بندی منطقی، بیشتر به وصله‌ای در روایت شباهت دارد و نوعی سردرگمی به وجود می‌آورد.
فیلم «هفتاد سی» تلاش می‌کند با نشان‌دادن فقر و مشکلات اجتماعی پیامی به مخاطب برساند، اما این جنبه در زیر سایه ماهیت سرگرمی-گیشه‌ای فیلمنامه گم می‌شود. پرسش‌های کلی درباره چرایی وضعیت نابسامان شخصیت‌ها بی‌پاسخ می‌مانند و فیلم به سمت کلیشه‌های طنز پیش می‌رود. برای نمونه، بورس و سیاست‌گذاری‌های اقتصادی نادرست به‌عنوان دلیل حاشیه‌نشینی خانواده برات مطرح می‌شود، اما پرداختن ناکافی به آن باعث می‌شود این موضوع در میان شوخی‌ها کمرنگ و بی‌اثر شود. با این حال، نخستین تجربه کارگردانی بهرام افشاری از این جهت قابل توجه است که توانسته بدون استفاده از شوخی‌های جنسی، صرفاً با خلق لحظات کمدی، تماشاگر را بخنداند. در کنار بعد سرگرم‌کنندگی، فیلم به مضامینی چون فقر، فشار اقتصادی و امید به شانس به جای تلاش واقعی نیز اشاره دارد. برات و پرویز به جای کار و کوشش، در پی تغییر زندگی خود از طریق قرعه‌کشی هستند. حتی در بورس، تمام پس‌اندازشان را از دست داده‌اند؛ شرایط اقتصادی به‌گونه‌ای تصویر می‌شود که تنها راه تغییر، اتکا به شانس است.
فیلم همچنین مرز باریک میان اخلاقیات و منفعت‌طلبی را نشان می‌دهد. برات و پرویز در ابتدا برای خوشحال‌کردن یعقوب تلاش می‌کنند، اما پس از برنده‌شدن او، انگیزه‌هایشان بیشتر جنبه منفعت‌طلبانه می‌یابد. اوج این روند در جایی است که سیاوش به فکر کشتن یعقوب می‌افتد.
در نهایت، هرچند استفاده‌نکردن از شوخی‌های جنسی نقطه مثبتی است، اما بار دیگر با تصویری تیره از جامعه و نمایش خانواده‌های حاشیه‌نشین، فقیر و عصبی روبه‌رو هستیم. در واقع، حتی در ژانر کمدی نیز خنداندن مخاطب بر پایه نمایش بدبختی و درماندگی شخصیت‌ها صورت گرفته است؛ به‌طوری‌که هیچ خانواده عادی با شرایطی معمولی در فیلم دیده نمی‌شود.
رده سنی مناسب فیلم با توجه به سطح پایین ناهنجاری‌ها، اما با در نظر گرفتن بدزبانی و برخی مکالمات و اتفاقات، برای گروه سنی ۱۴+ پیشنهاد می‌شود.
«هفتاد سی» در مجموع اثری است میان سرگرمی و نقد اجتماعی که قسمت سرگرمی آن وزن بیشتری دارد. فیلم توانسته با ریتم مناسب و لحظات کمدی مؤثر مخاطب را جذب کند، اما در شخصیت‌پردازی، بهره‌برداری از سوژه و پرداختن به لایه‌های اجتماعی عمیق، دچار ضعف و کلیشه شده است. با این حال، به عنوان نخستین تجربه کارگردانی، افشاری نشان می‌دهد که توانایی خلق کمدی بدون توسل به شوخی‌های نامناسب را دارد.