فیلم «صددام» به کارگردانی پدرام پورامیری و با بازی رضا عطاران، یکی از آثار طنز و سرگرمی‌محور سینمای ایران در سال ۱۴۰۳ است. این فیلم نخستین‌بار در بخش سودای سیمرغ چهل و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و توانست در سه رشته نامزد دریافت سیمرغ بلورین شود. «صددام» با ترکیب طنز سیاسی، موقعیت‌های کمیک و سوءتفاهم‌های شخصیت‌ها، تجربه‌ای سرگرم‌کننده برای مخاطب ایجاد کرده و در گیشه نیز موفق عمل کرده است.
فیلم «صددام» داستان صلاح را روایت می‌کند که به دلیل شباهت ظاهری به صدام حسین بدل او می‌شود. صلاح مأمور می‌شود تا در تهران عملیاتی تبلیغاتی انجام دهد و با ضبط سخنرانی ساختگی، ایران را فریب دهد. همراه او، مأموری به نام حلیمه برای کنترل مأموریت فرستاده می‌شود. ورود شخصیت‌های دیگر و سوءتفاهم‌ها، داستان را به مسیر طنز و موقعیت‌های کمیک می‌کشاند.
فیلم عمدتاً یک اثر سرگرمی‌محور و طنزآمیز است که تمرکز اصلی آن بر خلق موقعیت‌های کمیک و خنده‌دار قرار دارد. هرچند فیلم به مضامینی مانند عشق، فداکاری و دوگانگی هویتی اشاره می‌کند، این موضوعات بیشتر به عنوان پیش‌زمینه‌ای برای پیشبرد طنز و موقعیت‌های سرگرم‌کننده استفاده شده‌اند و عمق جدی اجتماعی یا فلسفی ندارند. سوءتفاهم‌ها، دسیسه‌ها و تعامل شخصیت‌ها عمدتاً در قالب موقعیت‌های خنده‌آور طراحی شده و مخاطب را با خنده و سرگرمی همراه می‌کنند. این اثر به‌عنوان فیلمی سرگرمی‌محور، بیشتر به طنز و موقعیت‌های کمدی متکی است تا ارائه الگوی رفتاری مثبت.
فیلم «صددام» از نظر نکات مثبت عمدتاً به بازی جذاب رضا عطاران و گریم بی‌نقص او تکیه دارد؛ اجرای عطاران ترکیبی از طنز و جدیت است که شخصیت صلاح را باورپذیر می‌کند و لحظات طنز فیلم را مؤثرتر می‌سازد. موسیقی سروش انتظامی و طراحی صحنه نیز به فضاسازی طنز و سرگرمی کمک کرده و ایده اولیه بدل شدن یک شخصیت تاریخی‌سیاسی، زمینه مناسبی برای خلق موقعیت‌های کمدی فراهم کرده است. از سوی دیگر، با وجود برخی نقاط قوت، از نظر محتوایی و ساختاری مشکلات قابل توجهی دارد. ریتم روایت در میانه فیلم افت می‌کند. حضور گسترده شوخی‌های جنسی و دیالوگ‌های اروتیک بخش مهمی از فیلم را تشکیل می‌دهد. رفتارهای خارج از عرف شخصیت‌ها و نمایش مصرف مواد مخدر نیز به جای نقد اجتماعی، صرفاً به ابزاری برای خلق موقعیت‌های کمیک و سرگرم‌کننده تبدیل شده‌اند و پیام اخلاقی اثر را تضعیف می‌کنند. پایان فیلم نیز پراکنده است و ضعف در بهره‌برداری از ظرفیت موضوعی، موجب شده که فیلم نتواند تأثیرگذاری بر مخاطب داشته باشد.
آسیب‌های فیلم شامل صحنه‌های مصرف مواد مخدر، بدزبانی، شوخی‌های جنسی و رفتارهای اروتیک است و شخصیت‌ها در برخی صحنه‌ها پوشش و رفتار خارج از عرف دارند. به همین دلیل، تماشای فیلم برای گروه سنی زیر 18 سال مناسب نیست.
در مجموع، فیلم «صددام» اگرچه تلاش کرده با طنز و موقعیت‌های کمیک مخاطب را سرگرم کند، اما در مجموع نتوانسته از ظرفیت‌های داستانی و سوژه خود بهره کافی ببرد. تمرکز بیش از حد روی شوخی‌های جنسی، دیالوگ‌های اروتیک و رفتارهای ناهنجار، نه تنها انسجام روایت را کاهش داده بلکه پیام اخلاقی و انسانی فیلم را کاملاً تحت‌الشعاع قرار داده است. در نهایت، «صددام» بیشتر به عنوان یک فیلم کمدی سطحی و سرگرمی‌محور شناخته می‌شود و از نظر محتوایی، پیام‌های مثبت و ارزش‌های اخلاقی چندانی به مخاطب منتقل نمی‌کند.