فیلم «خجالت نکش ۲: جدایی قنبر از صنم» ساخته‌ی رضا مقصودی در ژانر کمدی عاشقانه، محصول سال ۱۴۰۲ است. این اثر که با نویسندگی مشترک رضا مقصودی و افرا جورابلو ساخته شده، دنباله‌ای بر فیلم موفق خجالت نکش (۱۳۹۶) محسوب می‌شود، هرچند روایت آن ارتباط مستقیمی با داستان قسمت نخست ندارد و شخصیت‌ها صرفاً در قالبی جدید بازآفرینی شده‌اند.
در خجالت نکش ۲، قنبر مردی ساده‌دل و ناآگاه است که رفتارهایش پیوسته موجب دلخوری و خشم همسرش، صنم، می‌شود. در پی اختلافات زناشویی، او برای یافتن راه‌حل به توصیه‌های یک رمال در فضای مجازی گوش می‌دهد و تصمیم می‌گیرد به‌طور موقت از همسرش طلاق بگیرد تا در روزی سعد و خوش‌یمن دوباره با او ازدواج کند. اما این تصمیم، سلسله‌ای از سوء‌تفاهم‌ها، درگیری‌ها و اتفاقات طنزآمیز را به دنبال دارد. در ادامه، رسم کهنه و ناپسند «دختر دزدون» به عنوان راه‌حلی سنتی وارد داستان می‌شود و در نهایت، سوءتفاهم‌های میان شخصیت‌ها با ازدواج دوباره قنبر و صنم و همچنین وصال منوچهر و رعنا پایان می‌یابد.
هدف اصلی فیلم، سرگرم‌سازی مخاطب از طریق طنز موقعیت و شوخی‌های زناشویی است، اما در پس این فضای کمیک، مضامینی اجتماعی نیز قابل‌تشخیص‌اند:
۱. تلاش برای حل اختلافات زناشویی و حفظ بنیان خانواده: قنبر و صنم، با وجود اشتباهات متعدد، در نهایت به‌دنبال بازسازی رابطه خود هستند.
۲. ساده‌لوحی در مواجهه با تبلیغات و فضای مجازی: قنبر، نماد شخصی است که بدون درک واقعی از رسانه‌های جدید، تحت تأثیر باورهای بی‌پایه در اینترنت قرار می‌گیرد.
۳. تکیه بر سنت‌ها و قوانین عرفی برای حل مسائل پیچیده: فیلم به نوعی بازتاب وابستگی جوامع کوچک به سنت‌های غیرمنطقی و خرافی در مواجهه با بحران‌های خانوادگی است.
از منظر فرمی، فیلم بر طنز موقعیت و تقابل ارزش‌های سنتی و مدرن تکیه دارد. بازی‌های احمد مهران‌فر و شبنم مقدمی همچنان از نقاط قوت اثر محسوب می‌شود و توانسته‌اند فضای گرم و ملموس روستایی را زنده کنند. با این حال، فیلمنامه به‌رغم ایده اولیه‌ی جالب، از انسجام کافی برخوردار نیست و در نیمه دوم به تکرار شوخی‌ها و کش‌دار شدن موقعیت‌ها دچار می‌شود. پرداخت سطحی به فضای مجازی و برخی شخصیت‌های فرعی نیز از ضعف‌های ساختاری فیلم است.
در سطح محتوایی، فیلم با وجود لحن کمیک، از جنبه‌های اخلاقی و فرهنگی قابل تأمل است. نمایش ساده‌لوحی شخصیت‌های روستایی و همچنین استفاده از رسم «دختر دزدون» به عنوان عامل حل بحران، از جمله نقاط بحث‌برانگیز فیلم به شمار می‌رود. این بخش، در شرایط اجتماعی امروز، می‌تواند سوءبرداشت‌هایی ایجاد کند و نوعی عادی‌سازی رفتارهای سنتی خشونت‌آمیز تلقی شود. بررسی برخی اتفاقات، نشان می‌دهد که چنین روایت‌هایی نیازمند حساسیت و دقت فرهنگی بیشتری هستند.
خجالت نکش ۲ در مجموع اثری است با نگاهی انتقادی و طنزآمیز به مناسبات خانوادگی و باورهای خرافی، اما فاقد غنای محتوایی و عمق اجتماعی قسمت نخست. هدف اصلی فیلم خنداندن و سرگرم‌کردن مخاطب عام است، نه طرح تحلیلی مسائل اجتماعی. هرچند استفاده از طنز برای پرداخت موضوعاتی چون اختلاف زناشویی و ساده‌باوری در برابر تبلیغات ظرفیت تأثیرگذاری دارد، اما تکیه‌ی بیش از حد بر اغراق و موقعیت‌های سطحی باعث شده اثر نهایی در حد یک کمدی سبک باقی بماند. با توجه به طرح برخی موضوعات زناشویی و محتوای ضمنی آن، تماشای فیلم برای مخاطبان زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌شود.