سریال «وحشی» به کارگردانی هومن سیدی و با بازی جواد عزتی، نگار جواهریان و جمعی از بازیگران شناخته‌شده، در هشت قسمت از پلتفرم فیلم‌نت پخش شد و توانست توجه بخش زیادی از مخاطبان علاقه‌مند به آثار اجتماعی و واقع‌گرایانه را جلب کند. این سریال با روایتی در ژانر جنایی–اجتماعی، تماشاگر را وارد دنیای مردی از طبقه فرودست می‌کند که تلاش برای نجات از یک بحران ناخواسته، او را به پرتگاهی عمیق‌تر سوق می‌دهد.
داود اشرف، مردی است از طبقه کارگر که درگیر موقعیتی می‌شود که آغازش با یک اتفاق ناخواسته است، اما تبعاتش او را به دروغ، فرار و پنهان‌کاری می‌کشاند. تصمیم‌های اشتباهی که از سر ترس و بی‌پناهی گرفته می‌شوند، زنجیره‌ای از وقایع تلخ را رقم می‌زنند.
یکی از بحث‌برانگیزترین نقاط قوت/ضعف سریال وحشی، نحوه طراحی شخصیت اصلی یعنی داود اشرف است. فیلمنامه با هوشمندی، مخاطب را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که بتواند با داود همدل شود و از منظر او به وقایع نگاه کند. در طول سریال، ما شاهد فشارهای روانی، اقتصادی، خانوادگی و اجتماعی‌ای هستیم که داود را در تنگنا قرار می‌دهند و باعث می‌شوند تصمیم‌هایی غیراخلاقی بگیرد. اما نکته‌ی چالش‌برانگیز اینجاست که سریال، عملاً امکان قضاوت اخلاقی را از مخاطب می‌گیرد. روایت به‌گونه‌ای طراحی شده که حتی رفتارهایی مانند پنهان‌کاری، فرار از مسئولیت، تهدید و دروغ‌گویی داود، قابل درک و حتی قابل دفاع جلوه داده می‌شوند. مخاطب، به‌جای آن‌که داود را به‌عنوان فردی پاسخ‌گو در برابر اشتباهاتش ببیند، او را قربانی شرایط، بی‌عدالتی و جامعه‌ای معیوب تلقی می‌کند. این نوع از همذات‌پنداری می‌تواند آسیب‌زا باشد؛ چرا که مرز بین فهم انسانیت یک خطاکار و تطهیر او از مسئولیت اخلاقی از بین می‌رود. در نهایت، سریال به‌شکلی ناخودآگاه پیام می‌دهد که اگر در موقعیتی مشابه قرار بگیریم، شاید چاره‌ای جز دروغ و فرار نداشته باشیم. این رویکرد، گرچه به لحاظ درام‌پردازی قدرتمند است، اما از منظر اخلاقی و تربیتی، به‌ویژه برای مخاطبان جوان‌تر، آسیب‌زا است.
شخصیت رها جهان‌شاهی، وکیل تسخیری داود، یکی از عجیب‌ترین شخصیت‌های سریال است. او با گذشته‌ای پر از زخم و تصمیم‌های مشکوک وارد زندگی داود می‌شود. در ابتدا به‌عنوان یک وکیل دلسوز معرفی می‌شود، اما در ادامه مشخص می‌شود که خود در گذشته، عامل مرگ نامزدش بوده و در لایه‌هایی پنهان، رفتاری بیمارگونه و مخرب دارد. رابطه او با داود، نه‌تنها عاطفی و حرفه‌ای نیست، بلکه پر از سوءاستفاده و شک است.
سریال وحشی، تصویری از خشونت در ابعاد مختلف ارائه می‌دهد: خشونت در خانواده، در روابط اجتماعی، در زندان، در سیستم قضایی، و حتی در نهاد آموزش و سلامت. محله‌های فقیرنشین، خانه‌های مخروبه، چهره‌های خسته و خشمگین، و نهادهایی ناکارآمد و بی‌تفاوت، همگی به ساختن دنیایی خشن و سرد کمک می‌کنند که شخصیت‌هایی چون داود در آن نه می‌توانند سالم بمانند، نه نجات یابند. زندان در این سریال، نه فقط محل نگهداری مجرمان، بلکه نمادی از جامعه‌ای بزرگ‌تر است؛ جایی‌که قدرت با زور پیش می‌رود، خشونت ابزار بقاست و عدالت، کالایی کمیاب و بی‌ارزش است.
در وحشی، تقریبا هیچ نهاد یا رابطه‌ای قابل اعتماد نیست. خانواده‌ها یا از هم پاشیده‌اند یا ناتوان‌اند؛ دوستی‌ها بر پایه منافع است؛ پلیس و قوه قضائیه ناتوان، کند یا فاسد هستند؛ وکلای تسخیری بی‌سواد و بی‌اثرند؛ و حتی رابطه‌ای که ممکن است نقطه امیدی در قصه باشد (رها و داود)، به خیانت و سقوط می‌انجامد. این بی‌اعتمادی ساختاری، یکی از مهم‌ترین تم‌های سریال است و از آن تصویری از جامعه‌ای سرشار از تنهایی، گسست، و فقدان محبت می‌سازد.
یکی از نقدهای وارد بر سریال، نبودِ چشم‌انداز برای گره‌گشایی و نمایش تمام‌عیار درد، بدون طرح امید یا راه‌حل است. در روایت، داود هرچه بیشتر تلاش می‌کند، بیشتر فرو می‌رود. عدالت هرگز اجرا نمی‌شود، نجاتی حاصل نمی‌گردد و تمام مسیر او با درد، خیانت، مرگ و سقوط همراه است. این حجم از تاریکی، بدون نوری در انتهای تونل، به معنای سیاه‌نمایی است.
سریال از نظر خشونت بصری و روانی، بسیار سنگین است. صحنه‌هایی از آزار در زندان، قتل، تهدید، خودزنی، بدزبانی و فشارهای روانی مکرر، همچنین، رابطه میان داود و رها نیز پیچیدگی‌های روانی و اخلاقی دارد که آن را برای زیر 18 سال نامناسب می‌سازد.
در نهایت «وحشی» سریالی است با بازی‌هایی خوب، کارگردانی دقیق و فیلمنامه‌ای که یک جهان تیره و بی‌پناه را می‌سازد. شخصیت اصلی آن، انسانی است معمولی، با ضعف‌ها و ترس‌هایی قابل فهم. اما همان‌قدر که ساخت این جهان قوی است، فقدان توازن میان «روایت درد» و «امکان رهایی» ممکن است مخاطب را فرسوده و ناامید کند. در پایان، این پرسش باقی می‌ماند: آیا نمایش صادقانه‌ی تاریکی، بدون پیشنهاد روشنی، می‌تواند به آگاهی منجر شود؟ یا صرفاً ذهن بیننده را در سیاهی رها می‌کند؟