فیلم مرا به ماه پرواز ده (Fly Me to the Moon) یا مرا ببر ماه، اثری کمدی–درام عاشقانه و تاریخی محصول سال ۲۰۲۴ ایالات متحده آمریکا است. این فیلم به کارگردانی گرگ برلانتی و نویسندگی رز گیلروی، بر اساس داستانی از کینان فلین و بیل کرستین ساخته شد.
ماجرای فیلم در پس‌زمینه‌ی رقابت فضایی آمریکا و شوروی در دهه ۱۹۶۰ رخ می‌دهد. در این دوران، ایالات متحده قصد داشت با مأموریت تاریخی آپولو ۱۱ نخستین انسان را به ماه بفرستد و بدین ترتیب برتری سیاسی–ایدئولوژیک خود را به نمایش بگذارد. فیلم روایتگر دو شخصیت اصلی است: کول دیویس، مدیر پرتاب ناسا که نماد تعهد، اصول‌گرایی و تلاش علمی است. کلی جونز، مدیر تبلیغاتی جاه‌طلب که وظیفه دارد افکار عمومی و سیاستمداران را متقاعد کند و اعتماد به ناسا را بازسازی نماید.
فیلم «مرا به ماه پرواز ده» از نظر قدرت‌ها با بازی‌های قوی و باورپذیر بازیگران اصلی، بازآفرینی دقیق فضای دهه ۶۰ و استفاده خلاقانه از ترکیب طنز و تاریخ توانسته فضایی جذاب و متفاوت خلق کند. اما در مقابل، نقاط ضعف آن شامل طرح داستانی اغراق‌آمیز و تا حدی غیرقابل باور، ناپایداری لحن در جابه‌جایی میان کمدی، رمانس و درام تاریخی، و سطحی ماندن برخی شخصیت‌های فرعی است که مانع از انسجام کامل روایت می‌شود.
فیلم نشان می‌دهد که علاوه بر چالش‌های علمی و فنی، ناسا با فشارهای سیاسی نیز روبه‌رو بوده است. از کاخ سفید دستور می‌رسد در صورت شکست مأموریت، باید یک فیلم ساختگی از فرود بر ماه آماده شود تا آمریکا در جنگ تبلیغاتی عقب نماند. این گره داستانی محور اصلی کشمکش‌های اخلاقی و عاطفی شخصیت‌ها را شکل می‌دهد.
فیلم به شکلی نمادین و گاه طنزآمیز، به موضوعات مختلف می‌پردازد:
رقابت ایدئولوژیک آمریکا و شوروی: مسابقه فضایی بیش از آنکه صرفاً یک دستاورد علمی باشد، جنگی سیاسی و حیثیتی تصویر می‌شود.
نقش تبلیغات و رسانه: دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی دوران اوج اهمیت تبلیغات بود. فیلم نشان می‌دهد چگونه روایت و تصویرسازی می‌تواند افکار عمومی را تغییر دهد.
حقیقت در برابر دروغ: فیلم بر اهمیت صداقت تأکید می‌کند. در نهایت، کلی جونز و تیم ناسا تصمیم می‌گیرند حقیقت را نشان دهند و به شایعات درباره جعلی بودن فرود ماه پاسخ دهند.
رابطه عشق و اخلاق: پیوند عاطفی میان کلی و کول، عامل تقویت انتخاب درست و پایبندی به حقیقت است.
فیلم در نهایت تلاش می‌کند تأکید کند که فرود آپولو ۱۱ حقیقتی تاریخی و بی‌چون‌وچرا است. سازندگان با روایت داستانی که در آن حتی امکان جعل نیز مطرح می‌شود، اما در پایان حقیقت پیروز می‌شود، عملاً سعی کرده است پاسخی به شایعات تاریخی درباره جعلی بودن فرود ماه می‌دهند.
جمع‌بندی مرا به ماه پرواز ده اثری است که میان سرگرمی و تاریخ حرکت می‌کند. فیلم بیش از آنکه بازگویی مستندگونه از مأموریت آپولو باشد، یک کمدی رمانتیک با بستر تاریخی است که می‌کوشد همزمان به عشق، سیاست، تبلیغات و حقیقت بپردازد. هرچند روایت آن گاهی دچار ناهماهنگی می‌شود، اما به دلیل بازی‌های خوب و ایده‌ی جذاب، توانسته توجه مخاطبان را جلب کند. از نظر رده‌بندی سنی، به دلیل وجود صحنه‌هایی شامل سکانس‌های عاشقانه نامناسب بین کول و کلی، بدزبانی و مصرف مشروبات الکلی، فیلم برای افراد زیر ۱۳ سال توصیه نمی‌شود. نسخه پالایش‌شده فیلم بخش زیادی از این موارد را حذف یا تقلیل داده است.