سریال «گردن‌زنی» محصول سال ۱۴۰۳، یک مجموعه نمایش خانگی ایرانی در ژانر درام، رازآلود و جنایی است که کارگردانی آن بر عهده سامان سالور و تهیه‌کنندگی آن توسط علی قربان‌زاده انجام شده است. این اثر در ۱۵ قسمت از طریق شبکه خانگی فیلم‌نت منتشر شد و از همان ابتدا با محتوای خشونت‌آمیز و دلخراش خود، هشدار رسمی تماشای آن برای گروه سنی زیر ۱۸ سال دریافت کرده است. سریال شامل صحنه‌هایی از خشونت عریان، مصرف الکل، سیگار، مواد مخدر، قمار و مسابقات شرط‌بندی است و بنابراین مناسب تماشای جمعی خانوادگی یا مخاطبان نوجوان نیست.
داستان سریال حول دو خانواده همسایه و نزدیک، افشاری‌ها و توفیق‌ها می‌چرخد. خانواده افشاری شامل گیسو و مسعود و سه فرزندشان باران، بهمن و بردیا و خانواده توفیق شامل آفاق و سه فرزندش مونا، نیما و مانی است. روابط خانوادگی و عاشقانه میان شخصیت‌ها پیچیده و پر از تضاد است. باران ابتدا عاشق امیر، یک سروان آگاهی و شاگرد بهمن، می‌شود، اما بعد از مدتی رابطه خود را با نیما آغاز کرده و با او ازدواج می‌کند. شب عروسی این زوج، شاهرخ به خانه آن‌ها حمله می‌کند و باران و نیما کشته می‌شوند. این قتل به یک پرونده جنایی گسترده منجر می‌شود که در آن شخصیت‌های مختلف، از جمله بردیا و فریبرز، نقش دارند و رازها و انگیزه‌های پنهان هر خانواده کم‌کم آشکار می‌شود. در جریان ماجرا، مشخص می‌شود که افراد درون خانواده و اطرافیان نیز به نوعی در قتل‌ها دخیل بوده‌اند و رفتارهایشان باعث بروز بحران‌ها و کشته شدن شخصیت‌های مختلف می‌شود. علاوه بر این، روابط عاشقانه پنهانی، خیانت‌ها و سوءاستفاده‌های قدرت و نفوذ میان اعضای خانواده‌ها، شبکه‌ای از تعارضات انسانی و اخلاقی را ایجاد می‌کند.
موضوع اصلی سریال حول خشونت، انتقام، خیانت و رازهای خانوادگی شکل گرفته است. سریال نشان می‌دهد که چگونه نادیده گرفتن احساسات و اعتماد به فرزندان و اطرافیان می‌تواند منجر به خطاهای جبران‌ناپذیر شود. مضامین کلیدی اثر شامل اعتماد و خیانت، تعارض نسلی، سوءاستفاده از قدرت و نفوذ، پیچیدگی‌های اخلاقی و خشونت خانوادگی و اجتماعی است. همچنین سریال به روابط عاشقانه پنهانی، رقابت و حسادت میان شخصیت‌ها و تاثیر آن بر سرنوشت خانواده‌ها می‌پردازد.
از جمله نکات مثبت سریال می‌توان به شروع جذاب و پرتعلیق آن اشاره کرد که از همان ابتدا مخاطب را وارد فضای رازآلود و جنایی می‌کند. ترکیب ژانر درام و معمایی باعث ایجاد جذابیت و کشش داستانی می‌شود. برخی بازیگران، از جمله رویا نونهالی بازی قابل قبولی ارائه داده‌اند. تصویربرداری و نورپردازی، به ویژه در صحنه‌های معمایی و خشونت‌آمیز، حس واقع‌گرایانه‌ای به سریال داده و موسیقی و صداگذاری تا حدی به افزایش تعلیق کمک کرده است. با وجود برخی نقاط قوت، سریال ضعف‌های قابل توجهی نیز دارد. روایت داستان بسیار گنگ و پراکنده است و خرده‌داستان‌های متعدد، مخاطب را سردرگم می‌کند. شخصیت‌ها به درستی معرفی نمی‌شوند و شغل، انگیزه و جایگاه اجتماعی آن‌ها روشن نیست. برخی روابط غیرواقعی و ناسالم در خانواده‌ها بازنمایی شده‌اند که با ساختار سنتی و فرهنگی خانواده ایرانی همخوانی ندارد. پایان‌بندی و برطرف شدن گره‌ها ناکافی است و مخاطب با سوالات بی‌پاسخ زیادی مواجه می‌شود.
سریال به دلیل نمایش خشونت شدید، مصرف مواد مخدر و الکل، قمار و روابط غیراخلاقی، می‌تواند تاثیر منفی بر گروه‌های حساس، به ویژه نوجوانان، داشته باشد. بازنمایی روابط خانوادگی به شکل منفی و ناسالم، فقدان الگوهای مثبت و نمایش شخصیت‌های کنترل‌گر و دروغ‌گو می‌تواند موجب برداشت غلط از رفتارهای خانوادگی و اجتماعی شود. همچنین پیچیدگی و ابهام داستان ممکن است باعث سردرگمی مخاطب و القای حس ناامیدی یا بدبینی نسبت به روابط انسانی شود.
با توجه به محتوای خشونت‌آمیز، نمایش مصرف مواد مخدر و الکل و روابط غیراخلاقی، سریال برای تماشای افراد زیر ۱۸ سال مناسب نیست.
در مجموع سریال «گردن‌زنی» با وجود ضعف‌های ساختاری و شخصیت‌پردازی ناقص، سعی کرده است تا فضایی معمایی و جنایی ایجاد کند و مخاطب را درگیر کشف رازهای خانوادگی و پرونده قتل کند اما به جز ابتدا جذابیت خود را نتوانسته است حفظ کند. با این حال، خشونت مفرط، بازنمایی منفی خانواده‌ها و الگوهای اخلاقی ناسالم، از جمله مشکلات اساسی اثر است. سریال به شکلی نشان می‌دهد که عدم اعتماد، خیانت و کنترل‌گری بیش از حد در خانواده‌ها می‌تواند به پیامدهای جبران‌ناپذیری منجر شود، اما ارائه شخصیت‌های منفی بدون الگوی مثبت، موجب آسیب محتوایی برای مخاطبان می‌شود.