فیلم «بازی را بکش» ساخته‌ی محمدابراهیم عزیزی، محصول سال ۱۴۰۳، یکی از آثار در چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر است که با تهیه‌کنندگی مصطفی کیایی ساخته شده است.
فیلم از ماجرایی شخصی آغاز می‌شود؛ جایی که موسی، پیشکسوت فوتبال، در پی کشف علت مرگ برادرش مسعود است. این جستجو او را وارد دنیایی پر از فساد و دروغ می‌کند، جایی که ورزش به ابزاری برای سودجویی و منفعت‌طلبی تبدیل شده است.
فیلم «بازی را بکش» حول محور فوتبال و فضای پشت‌پرده آن شکل گرفته است. شخصیت اصلی، موسی، درگیر ماجرای فوت ناگهانی برادرش در یک سانحه فوتبالی می‌شود و در مسیر کشف حقیقت، با فساد، شرط‌بندی و فشارهای اجتماعی در دنیای ورزش روبه‌رو می‌شود. از این‌رو، مضمون اصلی فیلم ترکیبی است از درام خانوادگی، کشف حقیقت و عدالت، و نقد اجتماعی در فضای ورزشی. این فیلم از دل یک تراژدی خانوادگی، به سمت افشای لایه‌های پنهان فوتبال و مناسبات فاسد آن پیش می‌رود.
مضامین اصلی اثر را می‌توان در سه محور عمده خلاصه کرد:
۱. فساد و تبانی در فوتبال: جایی که فیلم نشان می‌دهد چگونه منافع مالی و شرط‌بندی می‌تواند سرنوشت انسانی را تغییر دهد.
۲. جستجوی حقیقت و عدالت فردی: موسی در پی کشف واقعیت مرگ برادرش است، اما این مسیر او را با وجدان، خانواده و جامعه در تضاد قرار می‌دهد.
۳. بهای حقیقت و انتخاب اخلاقی: فیلم تأکید دارد که کشف حقیقت در دنیای پر از فساد، همواره بهایی سنگین دارد.
از نقاط قوت فیلم می‌توان به انتخاب موضوعی حساس و کمتر پرداخته‌شده اشاره کرد. تلفیق درام انسانی با فضای ورزشی، بهره‌گیری از موقعیت‌های پرتنش و شخصیت‌پردازی نسبتاً واقع‌گرایانه، از جمله عوامل تأثیرگذار فیلم هستند. همچنین، فیلم توانسته است فضایی اجتماعی خلق کند که بازتاب‌دهنده‌ی دغدغه‌های اخلاقی و فساد نهادینه در ورزش باشد. در مقابل، ضعف فیلم بیشتر در ریتم روایت و عمق‌پردازی شخصیت‌ها دیده می‌شود. برخی از سیرهای داستانی، به‌ویژه در نیمه دوم فیلم، کند پیش می‌روند و گاهی اطلاعات مهم درباره فساد و تبانی به‌صورت توضیحی و نه تصویری بیان می‌شود. همچنین، با وجود قدرت موضوع، فیلم در ایجاد تنش مداوم و پرداخت احساسی عمیق‌تر به روابط خانوادگی، می‌توانست قوی‌تر عمل کند.
«بازی را بکش» در روایت خود تلاش می‌کند میان درام شخصی و نقد ساختاری تعادل برقرار کند. حساسیت اصلی فیلم در نمایش انتخاب‌های اخلاقی موسی و فشارهایی است که از سوی جامعه، رسانه‌ها و خانواده بر او وارد می‌شود. او باید میان حفظ آبروی برادرش و افشای واقعیت یکی را انتخاب کند؛ تصمیمی که نه‌تنها سرنوشت او بلکه تصویر کلی از عدالت و اخلاق در جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
با توجه به مضمون اجتماعی، پیچیدگی‌های اخلاقی و بار احساسی فیلم، برای رده‌سنی بالای ۱۵ سال مناسب ارزیابی می‌شود.
در مجموع فیلم «بازی را بکش» اثری اجتماعی و اخلاقی است که در ظاهر داستانی درباره‌ی یک حادثه فوتبالی است، اما در لایه‌های عمیق‌تر خود به بررسی فساد، تبانی و تضادهای اخلاقی در جامعه می‌پردازد. این فیلم با وجود برخی ضعف‌های روایی، در طرح مسائل اخلاقی و اجتماعی موفق عمل کرده است.