این سریال که در 9 قسمت از شبکه خانگی فیلم‌نت پخش شد، بازتاب مثبت زیادی از مخاطبان دریافت کرد.
موضوعات خانوادگی، برای ایرانیان همواره جذابیت دارد. اتفاقات و گره‌های داستان با توجه به تعداد اپیزودهای آن زیاد است و در نتیجه ریتم تند و قابل‌قبول و به‌روزی دارد. شخصیت‌پردازی بهنام و ماهی و همچنین پیچیدگی روابط و اخلاقیاتی که منجر به وضعیت کنونی آن‌ها شده است، به‌خوبی نشان داده شده است. یکی از چالش‌های سریال، مخاطبان نوجوان و جوانان مجرد است که ممکن است برای آن‌ها جذابیت کمتری نسبت به جوانان متأهل و با تجربه تر و میانسالان ایجاد کند اما در کل، اثری خوش ساخت است که با حضور بازیگران مطرح و توانمندی آنان در نمایش شخصیت باعث جذب مخاطب شده است.
موضوع اصلی داستان، پرداختن به مشکلاتی خانوادگی است که منجر به طلاق و جدایی می‌شود. مسائلی که در واقع، ترکیبی پیچیده از اشتباهات، روحیات، اخلاقیات و تصمیمات دو نفر در زندگی مشترکشان است. در این بین با طلاق نمی‌توان به یکباره همه وابستگی عاطفی و شخصیتی شکل‌گرفته از آن دوره به علاوه فرزندی که به هر دوی آن‌ها وابسته است، را به فراموشی سپرد. داستان همه مشکلات را با شدتی کم یا زیاد تعریف می‌کند اما در نهایت نشان می‌دهد در صورتی که مسئله‌ای بغرنج مانند خیانت و یا اعتیاد وجود نداشته باشد، چیزهایی مانند فرزند، تجربیات مشترک و عمری که افراد در کنار هم صرف کرده‌ و خاطره‌سازی کرده‌اند، می‌توانند انگیزه‌ای پررنگ باشند تا زن و مرد تلاش دوباره‌ای داشته باشند تا از نظر روحی و شخصیتی خودشان را برای ادامه زندگی مشترک تجهیز کنند. (اینکه بهنام به یاد می‌آورد که نقاشی خراب‌شده ماهی، زیباتر بوده است و اینکه ماهی به پیچیدگی انسان‌ها اشاره دارد و به نوعی آن وابستگی عاطفی‌اش به بهنام را قبول کرده است؛ اشاره به این دارد که آن‌ها می‌توانند با برخی تغییرات، به زندگی دوباره برگردند. هرچند که این بازگشت مثل روزهای قبل از طلاق نخواهد بود، اما می‌تواند معنای جدید و زیباتری داشته باشد).
علاوه بر این مسائل سریال در بیان مسائل و مشکلاتی که بعد از طلاق برای زوجین پیش می‌آید را نیز به خوبی به تصویر کشیده است. ماهی به خانه پدری باز می‌گردد، پدری سخت‌گیر و سنتی که همچنان نسبت به رفت‌وآمد او حساس است و یک بار برای دیرآمدن او را دعوا کرده و از خانه بیرون می‌کند. یا در جای دیگر وقتی که ماهرخ از میهمانی رضا زودتر خارج می‌شود و رضا به او اعتراض می‌کند که هنوز اختیار زندگی خودش را ندارد، ماهی می‌گوید برای نسل سوخته است که جمله او اشاره به انگاره‌های مذهبی و سنتی که به زعم او، مانع انتخاب و زندگی صحیح او و خیلی‌های دیگر شده است، دارد.
در جایی دیگر وقتی ماهی با اظهار تاسف رضا بابت طلاقش مواجه می‌شود اصرار دارد که انگاره‌های منفی نسبت به طلاق در جامعه، اشتباه است و ناشی از تصورات و تربیت سنتی است وگرنه هر کسی تصمیمات مختلفی در زندگی می‌گیرد و دیگران نباید برای آن‌ها متأسف باشند.
هر چند سعی شده از قصورات دو طرف رابطه زناشویی (چه زن و چه مرد) بازگو شود اما در مجموع، شخصیت زنان مثبت‌تر نمایش داده شده است. ماهی دائما به کنترل‌گر بودن متهم شده و ثریا نیز به هرزه بود. تیر خلاص هم مظلومیت و بی‌دفاعی ثریا و ماهی در برابر قانون، این مسئله را واضح‌تر می‌کند، گویا که احساسات و فداکاری همسرانه و مادرانه آن‌ها (که بخش متمایز شخصیت زنانه است) در این قوانین دیده نشده است.
مسئله دیگر پرداخت شده در سریال عدم حمایت قانون و بی‌پناهی زنان مطلقه در جامعه است. مثلا امیر به راحتی می‌تواند دخترش را از ثریا بگیرد و حتی با وجود اینکه ثریا دیگر زن آزادی است، آبرویش را پیش خانواده‌اش ببرد و به راحتی به او برچسب هرزگی بزند. هرچند که در این داستان ثریا عملا در رابطه با بهنام، همه چیزش را از دست می‌دهد اما معلوم نیست که آیا ادعای امیر در مورد شخصیت ثریا درست است؟ حرف ثریا در مورد آزارگری امیر درست است؟ آیا امیر واقعا می‌خواسته نزد همسرش برگردد و این ماجرا همه چیز را به باد داده است یا …؟ و این مسئله تا آخر در ابهام به پایان می‌رسد.
در ابتدای داستان، بیشتر به این مسأله اشاره دارد که ازدواج، عشق را نابود می‌کند و اگر ازدواج نبود، خاطره خوش عشق باقی می‌ماند اما با ازدواج، خاطرات بد شکل گرفته و مشکلات زندگی باعث فروکش کردن علاقه می‌شود، مسئله‌ای که با صحبت‌های منشی محضردار تایید می‌شود و او ادامه می‌دهد که باید بگذاریم عشق خودش کم‌کم تمام شود و ازدواج تنها خراب کردن آن است.
این سریال همچنین برای اولین بار به مسئله‌ای مانند صیغه به صورت پررنگ پرداخته است ثریا که از رابطه با بهنام به آن شکل معذب است او را وادار می‌کند تا بینشان محرمیتی باشد. آن‌ها که ترس دیده شدنشان توسط بقیه را دارند در خانه و با رعایت مسائلی مانند پرداخت مهریه در ابتدا و طریقه خواندن آن و تعیین مدت زمان صیغه، خطبه را بین خودشان جاری می‌کنند.
موضوع داستان بزرگسالانه و مناسب بالای 18 سال است اما چون مساله نامناسبی(مصرف مواد یا خشونت بالا) در داستان وجود ندارد، سنین پایین‌تر هم می‌توانند مشاهده کنند اما برای نوجوانان زیر 15 سال، میزان تنش خانوادگی و درگیری با مسأله طلاق، می‌تواند استرس‌آفرین باشد.